Posted on

ΠΕΡΙ ΤΡΩΚΤΙΚΟΚΤΟΝΩΝ ( ΠΟΝΤΙΚΟΦΑΡΜΑΚΑ )

Τα τρωκτικοκτόνα που λίγο πολύ όλοι ξέρουμε υπάρχουν σε διάφορες μορφές και με διάφορες δραστικές ουσίες. Τα τελευταίας γενιάς φάρμακα έχουν μικρή θανατηφόρα δόση (LD50), άρα ο ποντικός ή ο αρουραίος πρέπει να καταναλώσουν, σχετικά με τα παλιά, μικρότερη ποσότητα φαρμάκου για να θανατωθούν. Όλα τα τελαυταία φάρμακα ανταγωνίζονται την βιταμίνη Κ1. Η έλλειψη της βιταμίνης Κ1 στο κυκλοφορικό σύστημα μειώνει την πήξη του αίματος, και προκαλεί το θάνατο λόγω εσωτερικής αιμορραγίας. Οι πιο δημοφιλείς μορφές είναι τα μπλόκ παραφίνης (καραμέλες, κουφέτα, κύβοι), τα δολώματα σε μορφή πάστας μέσα σε χαρτί (παστάκια) και τα pellets (μακαρονάκι). Τα pellets δεν συνίσταται για εξωτερικό χώρο όταν υπάρχει υγρασία γιατί διαλύονται πολύ εύκολα. Αντίθετα τα μπλόκ παραφίνης είναι πολύ ανθεκτικά σε εξωτερική χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμα και μεσα σε νερό (φρεάτια αποχετεύσεων). Τα “παστάκια” τέλος, τα χρησιμοποιούμε όταν έχουμε έντονο πρόβλημα και ενδιαφερόμαστε για άμεση και όχι για μακροχρόνια χρήσση. Γενικώς δεν πρέπει να πιάνουμε τα δολώματα με γυμνό χέρι γιατί υπάρχει πιθανότητα, ειδικά εάν είμαστε ιδρωμένοι, η “μυρωδία” μας να απωθήσει τους ποντικούς. Συνήθως ένα μόνο γεύμα με κάποιο ποντικοφάρμακο, αρκεί να επιφέρει τα θάνατο στα ενοχλητικά τρωκτικά, ο οποίος θα επέλθει μετά από 2 έως 5 μέρες, ανάλογα με την ποσότητα γεύματος. Οι δοσολογίες ανά θέσεις δολώσεως αναφέρονται πάνω στη συσκευασία των διαφόρων σκευασμάτων.

 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *