Posted on Leave a comment

Η ΑΝΘΗΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΚΑΜΒΙΛΙΑΣ

Τα όμορφα χρώματα που μας χαρίζει ένα φυτό βουκαμβίλιας δεν προέρχονται από τα άνθη της, αλλά από τα βράκτια φύλλα που περιβάλλουν τα άνθη. Τα βράκτια είναι διαφοροποιημένα φύλλα που προστατεύουν τα άνθη. Κάποιες ποικιλίες βουκαμβίλιας, όπως κόκκινες έχουν έντονη ανθοφορία την άνοιξη, η οποία μειώνεται όσο πέρνα ο καιρός. Κάποιες άλλες όπως μώβ έχουν συνεχόμενη ανθοφορία.
Για να εντείνουμε την ανθοφορία, μπορούμε να λιπάνουμε την βουκαμβίλια όταν ξεκινά η άνθηση με ένα πλήρες λίπασμα. Επίσης πρέπει να κλαδέψουμε τα παλιά κλαδιά και να απομακρύνουμε τα ξερά. Τα παλιά φυτά μπορούν να ανανεωθούν με πολύ αυστηρό κλάδεμα. Γενικώς τα κλάδεμα γίνεται την άνοιξη, πριν την έναρξη της νέας βλάστησης. Επίσης, επαρκής εδαφική υγρασία κατά την άνθιση, προσδίδει έντονο βαθύ χρωματισμό στα βράκτια φύλλα.

flowers-11131_640

Posted on Leave a comment

ΒΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΩΝ ΝΗΜΑΤΩΔΩΝ

Οι νηματώδεις είναι σκουλήκια πολύ-πολύ μικρά σαν νήματα όπως μαρτυράει και το όνομα τους. Προσβάλουν τις ρίζες των κηπευτικών φυτών, απομυζώντας τα θρεπτικά συστατικά που παράγονται με την φωτοσύνθεση και σαν συνέπεια τα φυτά γίνονται καχεκτικά και μη παραγωγικά. Τα πιο επικίνδυνα γένη στα κηπευτικά φυτά των εύκρατων περιοχών είναι τα Heterodera και Globodera που προκαλούν κύστες στις ρίζες και το Meloidogyne που προκαλεί τις γνωστές “πατάτες” στις ρίζες των φυτών.
Έχει αποδειχθεί ότι οι ρίζες του μικρού κατηφέ ( Tagetes patula ) ή αλλιώς γαλλικού κατηφέ εκλύουν μια ουσία η οποία απωθεί τους νηματώδεις των παραπάνω γενών. Για να είναι όμως αποτελεσματικό το εγχείρημά μας πρέπει πρώτα να καλλιεργήσουμε τους κατηφέδες και κατόπιν ή να κάνουμε συγκαλλιέργεια με τα κηπευτικά μας ή να “ξηλώσουμε” τους κατηφέδες και να καλλιεργήσουμε τα φυτά μας.
Επίσης σε πειράματα που γίνονται τα τελευταία χρόνια σε θερμοκήπια με τομάτες και αγγούρια φαίνεται ότι η χρήση ζεόλιθου έχει καλά αποτελέσματα στον έλεγχο των νηματωδών.

Posted on Leave a comment

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΣΠΟΡΕΣ

Ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε με τις καλοκαιρινές σπορές είναι ότι λόγω υψηλών θερμοκρασιών και άμεσης ηλιακής ακτινοβολίας το χώμα στεγνώνει πολύ γρήγορα οπότε χρειάζονται επαναλαμβανόμενα ποτίσματα ( μιάς και ο σπόρος για να φυτρώσει χρειάζεται συνεχόμενη υγρασία ) κάτι που συνήθως είναι πρακτικά αδύνατο. Το πρόβλημα αυτό μπορούμε να το παρακάμψουμε ως εξής:
Αφού σπείρουμε τον σπόρο, τον σκεπάσουμε με χώμα, πατήσουμε το χώμα και το ποτίσουμε, κατόπιν στρώνουμε 4-5 φύλλα εφημερίδας πάνω από το βρεμένο χώμα και τα ποτίζουμε καλά μια φορά την ημέρα.
Μετά από 5 περίπου μέρες ( ο σπόρος έχει ήδη “σκάσει ) αφαιρούμε τις εφημερίδες για να μπορέσει το φύτρο να βγεί πάνω από το χώμα. Πιο παλιά οι παπούδες έκαναν το ίδιο, χρησιμοποιώντας όμως άχυρα αντί για εφημερίδες.

Posted on Leave a comment

ΕΔΑΦΙΚΑ ΜΙΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΓΛΑΣΤΡΕΣ

Αυτό που υπάρχει μέσα σε μια γλάστρα και το αποκαλούμε γενικώς χώμα κάνει δύο πολύ σημαντικές λειτουργίες. Πρώτο, στηρίζει το φυτό και δεύτερο, μέσα από αυτό, το φυτό προσλαμβάνει νερό και θρεπτικά συστατικά. Επειδή ένα συνηθισμένο χώμα κήπου δεν περιέχει ούτε αρκετό χούμο (για θρεπτικά συστατικά), ούτε αρκετή άμμο (για καλή αποστράγγιση), καλό είναι να μην το χρησιμοποιούμε αυτούσιο μέσα στις γλάστρες μας. Εκτός από τα έτοιμα μίγματα που κυκλοφορούν στο εμπόριο και τα οποία βασίζονται στην τύρφη, μπορούμε να δημιουργήσουμε και μόνοι μας ένα εδαφικό μίγμα.
Για φυτά που απαιτούν πολλή υγρασία, όπως ο φίκος, η κέντια, η μαράντα, το σπαθίφυλλο, το καλάντιο, το ασπλήνιο και η αφελάνδρα χρησιμοποιούμε έτοιμο μίγμα το οποίο συγκρατεί πολύ υγρασία ή φτιάχνουμε ένα τέτοιο με 2 μέρη τύρφη και 1 μέρος φυλλόχωμα. Εναλλακτικά με 3 μέρη τύρφη και 1 μέρος ή άμμο ή περλίτη (Πέτρωμα ελαφρό και τεχνητώς διογκωμένο που δημιουργεί συνθήκες χαλαρότητας κ΄ καλού αερισμού των ριζών).
Για φυτά που απαιτούν καλή στράγγιση όπως η αρωκάρια, οι βρωμέλιες, τα φιλόδενδρα, η σανσεβιέρια, η ποϊνσέτια, το κυκλάμινο, η διφενμπάχια, το αγλαόνεμα και η γιούκα μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε 1 μέρος τύρφη και 1 μέρος φυλλόχωμα. Μπορούμε επιπλέον να προσθέσουμε και 1 μέρος περλίτη ή άμμο. Αν δεν έχουμε φυλλόχωμα διπλασιάζουμε τον περλίτη ή την άμμο.
Για κάκτους και άλλα παχύφυτα χρησιμοποιούμε 1 μέρος καθαρό χώμα κήπου, 1 μέρος φυλλόχωμα και 1 μέρος άμμο χονδρή.
Τέλος για τα οξύφιλα (ή ασβεστόφοβα) φυτά όπως η γαρδένια, η καμέλια, η αζαλέα (ροδόδεντρο), η ορτανσία, η μιμόζα, το φούλι και η μανόλια μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε σκέτο καστανόχωμα ή ερεικόχωμα, επειδή αυτά όμως είναι σπάνια συνιστώ ένα έτοιμο μίγμα για οξύφιλα φυτά.

Posted on Leave a comment

ΖΟΥΜΠΟΥΛΙΑ ΣΕ ΝΕΡΟ

Επειδή το άνθος των ζουμπουλιών είναι ήδη προσχηματισμένο σε μικρογραφία μέσα στον βολβό πριν ακόμα τον φυτέψουμε, ουσιαστικά απαιτείται μόνο νερό για να ανθίσει. Ετσι βάζοντάς τον σε μια γυάλα με νερό, μπορούμε να τον καλλιεργήσουμε μέσα στο σπίτι, να έχουμε πρωιμότερη ανθοφορία (τέλος Δεκέμβρη – άρχες Γενάρη) και σαν διακοσμητικό στοιχείο να βλέπουμε και τις ρίζες του. Καθαρίζουμε το κάτω  μέρος του (ανάμεσα από τις παλιές ρίζες) από ξερά φύλλα και χώματα και τον τοποθετούμε λοιπόν σε μια γυάλα και βάζουμε τόσο νερό, ώστε να ακουμπά μόνο το κάτω μέρος του βολβού. Μόλις μεγαλώσουν αρκετά οι ρίζες, κατεβάζουμε τη στάθμη του νερού, ωστε να μην ακουμπά ο βολβός στο νερό και τέλος αλλάζουμε το νερό, ανασηκώνοντας στο πλάι τον βολβό, κάθε 10-15 μέρες.

Posted on Leave a comment

ΚΥΚΛΑΜΙΝΟ

Το κυκλάμινο είναι ένα φυτό που ανθίζει συνεχόμενα από μέσα φθινοπώρου έως τέλος άνοιξης, και σε κάποιες περιπτώσεις και όλο τον χρόνο. Είναι ένα φυτό πολύ ανθεκτικό στον πάγο, θέλει αφράτο χώμα με καλή αποστράγγιση γιατί δεν αγαπά την υπερβολική υγρασία και μία θέση με αρκετό φως αλλά όχι άμεσο ηλιακό. Μπορεί η άριστη θερμοκρασία ανάπτυξης να είναι 15-22 βαθμοί Κελσίου αλλά αναπτύσεται απροβλημάτιστα και εκτός σπιτιού στις περισσότερες περιοχές της χώρας μας. Όταν τα παλιά άνθη χαλάνε πρέπει να τα αφαιρούμε από τη βάση τους για να δημιουργούμε χώρο στα επόμενα να αναπτυχθούν.

Posted on Leave a comment

ΚΛΑΔΕΜΑ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΙΑΣ

Το κλάδεμα της τριανταφυλλιάς γίνεται μετά το πρώτο δεκαπενθήμερο του έτους και εφ’ όσον έχουν περάσει τα πολλά κρύα του χειμώνα. Αμέσως καταλαβαίνουμε ότι αυτό εξαρτάται από τη γεωγραφική περιοχή αλλά και το υψόμετρο του κάθε τόπου. Επίσης καλό είναι το κλάδεμα να γίνεται με αίθριο καιρό ώστε να επουλώνεται γρηγορότερα η πληγή. Πάντα πρέπει να χρησιμοποιούμε κατάλληλο εργαλείο ( ψαλίδι ή πριόνι κλαδέματος ) και ποτέ δεν “τραβάμε” τα βλαστάρια με το χέρι. Καλό είναι επίσης να φοράμε γάντια γιατί τα αγκάθια της τριανταφυλλιάς “σε ματώνουν πριν το καταλάβεις”.
Αρχικά αφαιρούμε όλους τους αδύναμους, άρρωστους και ξερούς βλαστούς. Κατόπιν για τις μεν χαμηλές και θαμνώδεις τριανταφυλλιές αφαιρούμε τα δύο τρίτα περίπου των βλαστών, διατηρώντας τουλάχιστον 10-15 εκατοστά ξύλου, για τις δε αναρριχώμενες κλαδεύουμε τους ανθοφόρους βλαστούς χαμηλά στα 3-5 εκατοστά πάνω από τα κεντρικά κλαδιά του σκελετού του φυτού. Επιλέγοντας ένα καλό οφθαλμό από την έξω πλευρά του φυτού σε κάθε βλαστό, ώστε το φυτό να αναπτύσεται προς τα έξω, κάνουμε μία τομή λοξή προς το κέντρο του φυτού σε ύψος 2-3 εκατοστά πάνω από τον οφθαλμό, ώστε τα νερά της βροχής να μην κυλάνε πάνω στον οφθαλμό.

Posted on Leave a comment

ΠΕΡΙ ΤΡΩΚΤΙΚΟΚΤΟΝΩΝ ( ΠΟΝΤΙΚΟΦΑΡΜΑΚΑ )

Τα τρωκτικοκτόνα που λίγο πολύ όλοι ξέρουμε υπάρχουν σε διάφορες μορφές και με διάφορες δραστικές ουσίες. Τα τελευταίας γενιάς φάρμακα έχουν μικρή θανατηφόρα δόση (LD50), άρα ο ποντικός ή ο αρουραίος πρέπει να καταναλώσουν, σχετικά με τα παλιά, μικρότερη ποσότητα φαρμάκου για να θανατωθούν. Όλα τα τελαυταία φάρμακα ανταγωνίζονται την βιταμίνη Κ1. Η έλλειψη της βιταμίνης Κ1 στο κυκλοφορικό σύστημα μειώνει την πήξη του αίματος, και προκαλεί το θάνατο λόγω εσωτερικής αιμορραγίας. Οι πιο δημοφιλείς μορφές είναι τα μπλόκ παραφίνης (καραμέλες, κουφέτα, κύβοι), τα δολώματα σε μορφή πάστας μέσα σε χαρτί (παστάκια) και τα pellets (μακαρονάκι). Τα pellets δεν συνίσταται για εξωτερικό χώρο όταν υπάρχει υγρασία γιατί διαλύονται πολύ εύκολα. Αντίθετα τα μπλόκ παραφίνης είναι πολύ ανθεκτικά σε εξωτερική χρήση για μεγάλο χρονικό διάστημα ακόμα και μεσα σε νερό (φρεάτια αποχετεύσεων). Τα “παστάκια” τέλος, τα χρησιμοποιούμε όταν έχουμε έντονο πρόβλημα και ενδιαφερόμαστε για άμεση και όχι για μακροχρόνια χρήσση. Γενικώς δεν πρέπει να πιάνουμε τα δολώματα με γυμνό χέρι γιατί υπάρχει πιθανότητα, ειδικά εάν είμαστε ιδρωμένοι, η “μυρωδία” μας να απωθήσει τους ποντικούς. Συνήθως ένα μόνο γεύμα με κάποιο ποντικοφάρμακο, αρκεί να επιφέρει τα θάνατο στα ενοχλητικά τρωκτικά, ο οποίος θα επέλθει μετά από 2 έως 5 μέρες, ανάλογα με την ποσότητα γεύματος. Οι δοσολογίες ανά θέσεις δολώσεως αναφέρονται πάνω στη συσκευασία των διαφόρων σκευασμάτων.

 

Posted on Leave a comment

Ο ΚΟΡΙΟΣ ΚΑΙ Η ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΟΥ

Ο κοριός είναι παρασιτικό έντομο, έως μισό εκατοστόμετρο μήκος, που ζεί ρουφώντας αίμα. Μπορεί να παραμείνει ζωντανός χωρίς να τρέφεται για μεγάλο χρονικό διάστημα. Είναι νυκτόβιο έντομο και “δουλεύει” στο κρεβάτι μας, όταν εμείς κοιμόμαστε. Εάν υπάρχει υποψία, ότι υπάρχει στο χώρο μας κοριός, πρέπει να κάνουμε συστηματικό έλεγχο του χώρου. Πρέπει να λύσουμε εντελώς το κρεβάτι και να το ελέγξουμε κομμάτι-κομμάτι. Ελέγχουμε όπου υπάρχουν ρωγμές-περάσματα στο χώρο (μπρίζες-ράφια-κάδρα-μοκέτες κλπ) και προσπαθούμε να τα περιορίσουμε. Κάνουμε σε όλο το χώρο εντατική και σχολαστική χρήση ηλεκτρικής σκούπας. (και στα κομμάτια του λυμένου κρεβατιού-κουρτινόξυλα-κομοδίνα) Πλένουμε τα κλινοσκεπάσματα-κουρτίνες-ρούχα στους 60 βαθμούς C. Σημαντικό είναι να μην μετακινήσουμε αντικείμενα του συγκεκριμένου δωματίου σε άλλο χώρο. Τέλος ψεκάζουμε το χώρο με κατάλληλο εντομοκτόνο υγειονομικής σημασίας. Αυτό που προτείνουμε εμείς είναι το PHOBI E.

bed_bug__cimex_lectularius________normal._______normal

Posted on Leave a comment

ΚΛΑΔΕΜΑ ΤΟΜΑΤΑΣ ΚΑΙ ΑΓΓΟΥΡΙΑΣ

Οι τομάτες χωρίζονται σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Στις αυτοκλαδευόμενες ή κοντές ή υπαίθριες και στις αναρριχώμενες ή θερμοκηπίου (οι περισσότερες γίνονται και υπαίθριες).

Τις αυτοκλαδευόμενες δεν τις κλαδεύουμε όπως λέει και το όνομά τους παρά μόνο μία φορά στην αρχή αφήνοντας 3-4 βλαστάρια, για να γίνουν ο σκελετός του φυτού. Αν στην πορεία της καλλιέργειας, τα φυτά μας γίνουν πολύ ζωηρά και κρίνουμε ότι χρειάζονται κλάδεμα, μπορούμε να αφαιρέσουμε μερικά βλαστάρια. Οι τομάτες αυτές δένονται περιμετρικά με σκοινιά που στηρίζονται συνήθως πάνω σε καλάμια.

________________normalΟι αναρριχώμενες τομάτες κλαδεύονται κάθε εβδομάδα ως εξής: Οι τομάτες ανάμεσα στον κεντρικό βλαστό και στα φύλλα πετάνε παραβλάσταρα (πλάγιους βλαστούς). Αυτά τα κόβουμε όταν είναι μικρά όπως δείχνει και η σχετική φωτογραφία, αφήνοντας τον κεντρικό βλαστό.  Εάν οι τομάτες που έχουμε είναι, λόγω ποικιλίας, δυνατό φυτό και θέλουμε να διατηρήσουμε τα φυτά μας για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε εκτός από τον κεντρικό βλαστό αφήνουμε και ένα παραβλάσταρο να μεγαλώσει. Έτσι οι τομάτες μας θα έχουν δύο κορυφές και θα “περπατούν” με αργό ρυθμό.

Τα αγγούρια μπορούν να κλαδευτούν με διάφορους τρόπους, ο καλύτερος όμως είναι αυτός που περιγράφουμε παρακάτω και απεικονίζεται και στο σχετικό σχέδιο. Μέχρι το σύρμα ή το σκοινί που έχουμε στο πάνω μέρος, κλαδεύουμε όλους τους πλάγιους βλαστούς. Επίσης στά πρώτα 60 – 70 εκατοστά αφήνουμε μόνο φύλλα και όχι καρπούς, ώστε το φυτό να γίνει δυνατό. Κατόπιν αφήνουμε 6 – 8 αγγούρια να μεγαλώσουν, και μόλις το φυτό μας φτάσει επάνω στο σύρμα, αφήνουμε 2 -3 πλάγιους βλαστούς. Αφού τους περάσουμε μια δυο φορές γύρω από το σύρμα για να στηριχτούν τους αφήνουμε να πέσουν προς τα κάτω, αφήνοντας επάνω τους, τους καρπούς, αλλά αφαιρώντας όλους τους πλάγιους βλαστούς δεύτερης τάξης, που θα εκπτυχθούν πάνω τους. _________________0002_normal

Για να δείτε καλύτερα το σχέδιο, επισκευθείτε την σελίδα μας στο Facebook